architektura do czytania: Trochę historii

Dowolność projektowa, brak reguł i zasad oraz przemożna chęć indywidualizacji swojego kawałka przestrzeni doprowadzają do sporego chaosu wizualnego przestrzeni publicznych. Kiedy pismo jest źle dobrane, jego przekaz lingwistyczny kłóci się z przekazem wizualnym [1]. Źle dobrany krój pisma powoduje, że komunikat językowy nie współbrzmi z tym, co wizualnie prezentują litery i zamiast harmonii pojawia się fałsz i dysonans [2]. Dowolność środków wyrazu i dostępność materiałów, może okazać się sporym problemem w kontekście odpowiedzialnego kształtowania przestrzeni publicznej.
Jednym z przykładów takiej sytuacji są oznaczenia uliczne. Biorąc pod uwagę doświadczenia projektantów z Czech można do projektowania obecnych rozwiązać wziąć pod uwagę to co zostało zaprojektowane wcześniej. W pracowni Filipa Blazka w pracowni projektowania pism i typografii Akademii Sztuk Pięknych postanowiono stworzyć kompleksowy projekt oznaczania ulic i domów w mieście. Zaproponowany został uniwersalny system oznaczenia ulic i innych przestrzeni publicznych. Umożliwia on stworzenie odpowiedniego oznakowania przy użyciu kombinacji barw, ramek, zaprojektowanych krojów pisma i linii. Cały projekt bazuje na tych literach pochodzących z XIX wieku [3].